Silniki indukcyjne

Silniki elektryczne występują w najróżniejszych wersjach. Jednym z rodzajów silników elektrycznych są silniki indukcyjne. Silnik indukcyjny składa się z części nieruchomej - stojana, ma on kształt wydrążonego wewnątrz walca. W wewętrznej przestrzeni stojana znajduje się część wirująca maszyny zwana wirnikiem. Obwód magnetyczny stojana i wirnika jest wykonany w postaci rdzenia z blachy stalowej z dodatkiem krzemu, zwykle o grubości 0.5 mm; wirniki dużych maszyn indukcyjnych są wykonane z blach o grubości od 1 do 2 mm. Na wewnętrznej stronie rdzenia stojana i zewnętrznej stronie rdzenia wirnika wykonane są na całej długości specjalne rowki zwane żłobkami, w których umieszczone są uzwojenia. Elementy obwodu magnetycznego między żłobkami noszą nazwę zębów. Najczęściej stosowane są silniki indukcyjne trójfazowe. Silnik taki posiada trójfazowe uzwojenie stojana. Fazy uzwojenia w czasie pracy są połączone w gwiazdę lub w trójkąt. Uzwojenie stojana wykonane jest z drutu izolowanego. Uzwojenie wirnika silnika indukcyjnego może być wykonane, podobnie jak stojana, z drutu izolowanego lub może mieć kształt nieizolowanych prętów, umieszczonych w żłobkach i połączonych ze sobą po obu stronach wirnika. Do obwodu uzwojenia wirnika można przyłączyć dodatkowe elementy zwiększające rezystancję każdej fazy. Do tego służą umieszczone na wale wirnika pierścienie ślizgowe, do których przylegają szczotki, połączone z dodatkowymi zewnętrznymi elementami. Taką zmianę rezystancji obwodu elektrycznego wirnika stosuje się w celu przeprowadzenia rozruchu, regulacji prędkości lub hamowania silnika. Ze względu na to, że charakterystycznym elementem omawianego typu silnika są pierścienie ślizgowe, nazywa się go silnikiem indukcyjnym pierścieniowym. Jeżeli obwód elektryczny jest wykonany z nieizolowych prętów, to pręty te połączone po obu stronach wirnika pierścieniami zwierającymi. Tym samym obwód wirnika jest zawsze zwarty a zatem żadnych dodatkowych elementów przyłączać do niego nie można. Silnik taki nosi nazwę silnika indukcyjnego zwartego

Parametry silników elektrycznych

Podstawowe parametry silnika są zwykle podane na jego tabliczce znamionowej, pozostałe - np. moment rozruchowy, prąd rozruchowy, można znaleźć tylko w katalogach lub oszacować według właściwości poszczególnych rodzajów silników.
Moc znamionowa - Zazwyczaj jest podawana moc elektryczna w watach, tzn. moc pobierana przez silnik podczas pracy z normalną prędkością obrotową. Moc mechaniczna tzw. moc na wale, jest mniejsza i zależy od sprawności silnika (najczęściej 40-80%)
Napięcie zasilania - znamionowa wartość napięcia zasilającego (stałego lub zmiennego), przy której określane są inne parametry. Większość silników może być zasilana napięciem niższym. Nie należy stosować napięć dużo wyższych od znamionowego.
Moment obrotowy -jest to siła z jaką silniki elektryczne potrafią kręcić obciążeniem. Podawany jest w Nm, typowe wartości dla małych silników: od 0.01 do 50 Nm.
Moment rozruchowy - parametr informujący o tym, czy silnik jest w stanie wystartować pod obciążeniem. Może być podawany w Nm lub w procentach momentu obrotowego. W zależności od silnika moment rozruchowy może być mały. średni lub duży. Moment rozruchowy poże decydować o przydatności silnika do określonych zdań.

Pompy głębinowe

Pompy głębinowe są maszynami szeroko stosowanymi w różnych dziedzinach przemysłu i gospodarki. Są to urządzenia przeznaczone do transportowania cieczy z niższego poziomu na wyższy lub z obszaru o niższym ciśnieniu na obszar o ciśnieniu wyższym. Zasilane są w przeważającej części energią mechaniczną, wytwarzaną przez silniki mechaniczne, spalinowe lub turbiny parowe. Czasami stosowany jest napę ręczny ma to miejsce w przypadku małych pomp wyporowych. Pompy pracują w środowisku wodnym, wiąże się to z tym, że w momencie uruchamiania przestrzeń robocza pompy oraz rurociąg ssawny muszą być zalane cieczą i odpowietrzone. Ze względu np. na sposób wytwarzania energii wyróżnić można następująće rodzaje pomp :
- pompy wirowe (przepływowe);
- pompy wyporowe.