Waga elektroniczna

Podstawową cechą, odróżniającą wagę elektroniczną od innych wag, jest elektroniczny układ wskazujący (najczęściej cyfrowy). Z reguły takie urządzenie wykorzystuje się do ustalenia masy przedmiotu. W niektórych przypadkach waga elektroniczna może wyznaczać gęstość (waga z gęstościomierzem) lub wilgotność (wagosuszarka).

Ze względu na funkcję i sposób działania wyróżniamy dwa rodzaje wag elektronicznych.

Pierwszym z nich są wagi nieautomatyczne, które służą do wyznaczania masy w danej chwili. Przykładem mogą być wagi samochodowe, sklepowe, platformowe czy laboratoryjne.

Drugim rodzajem są wagi automatyczne, które nie potrzebują operatora w trakcie procesu ważenia. Służą m.in. do przyspieszenia procesu produkcji, pakowania i załadunku. Wśród nich można wyróżnić wagi:
- dla pojedynczych ładunków – np. kontrolujące masę produkowanych przedmiotów,
- porcjujące – np. sterujące systemem napełniającym butelki,
- przenośnikowe – np. stosowane w kopalniach, kamieniołomach, elektrociepłowniach,
- odważające – np. umieszczone pod magazynem zboża, które napełniają ciężarówki,
- do ważenia pojazdów w ruchu – np. wbudowane w konstrukcję układu torowego lub drogi.

Wagi elektroniczne można również podzielić na 3 grupy ze względu na konstrukcję mechaniczną. Wyróżniamy dwa typy, które posiadają mechanizm: wagę elektroniczną z siłownikiem elektrycznym oraz wagę hybrydową. Trzeci typ – waga elektroniczna z przetwornikiem siły, np. czujnikiem tensometrycznym – nie posiada mechanizmu.

Do czego służy sygnalizator?

Sygnalizator to urządzenie, które służy do sygnalizowania komuś czegoś. Aby szybko usunąć to błędne koło w podanej definicji, wystarczy dopowiedzieć, że dzięki takiemu urządzeniu dowiadujemy się o zajściu określonego zdarzenia. Polega to na odpowiednim zinterpretowaniu sygnałów, jakie wysyła sygnalizator. Zwykle są to sygnały świetlne lub dźwiękowe, a czasem oba naraz. Już te kilka informacji pokazuje, że sygnalizatory mogą między sobą się różnić. Chociażby rodzajem sygnału, które są w stanie wytwarzać.

Sygnalizatory różnią się także przeznaczeniem. Wykorzystywane są bowiem na maszynach, w pojazdach, liniach produkcyjnych, budynkach, kopalniach, kolei, wojsku. Przeznaczenie sygnalizatora uzależnione jest od jego parametrów i budowy. Zwykle informują one personel firmy o zaistniałym zdarzeniu. Mają ostrzegać osoby znajdujące się w jego pobliżu o niebezpieczeństwie bądź o złym stanie urządzenia.

Spośród tego typu urządzeń można wymienić na przykład sygnalizator przeciwpożarowy, sygnalizator wewnętrzny lub zewnętrzny, optyczny lub akustyczny. Ten ostatni, a więc sygnalizator dźwiękowy, służy do informowania o sytuacjach niebezpiecznych. Komunikat przekazuje się za pomocą wytwarzanych przez niego sygnałów dźwiękowych, które mogą różnić się stopniem głośności i częstości. Do ostrzegania przed pożarem służy, jak sama nazwa wskazuje, sygnalizator przeciwpożarowy. Ten rodzaj sygnalizatorów można podzielić na sygnalizatory wewnętrzne lub zewnętrzne, akustyczne lub optyczne. Sygnalizator wewnętrzny, w odróżnieniu od sygnalizatora zewnętrznego, jest instalowany w zamkniętych pomieszczeniach.

Plastyczna obróbka metali

Obróbka plastyczna jest metodą polegającą na wywieraniu nacisku na obrabiany metal, tak by przekraczał on granicę jego plastyczności. Celem jest trwała zmiana kształtu i wymiarów przedmiotu.

Proces ten może przybierać postać kształtowania na gorąco, półgorąco lub na zimno. Ta znana od pięciu tysiącleci technika obróbki metali jest obecnie jedną najpowszechniej stosowanych na świecie. Wykonywane tą technologią elementy są częścią większości sprzętów i urządzeń, z którymi mamy do czynienia na co dzień. Drobne druciki i kable miedziane, duże szafy serwerowe zdecydowana większość części samochodu – wszystko to było uprzednio poddawane obróbce plastycznej.

Proces tego typu kształtowania metali ma wiele zalet. Wytwarzane wyroby są produkowane masowo, dzięki czemu ograniczone są koszty jednostkowe, a linia produkcyjna może być zautomatyzowana. Przerobiony materiał ma zauważalnie polepszone właściwości fizykalne i mechaniczne, np. gładkość, zachowana jest ciągłość włókien. Technologia ta pozwala też na nadawanie materiałom bardzo skomplikowanych kształtów, co nie jest wykonalne w innych metodach obróbki.

Wadą jest duży koszt maszyn wykorzystywanych w produkcji, np. młotów kujących czy matryc.

Rodzaje obróbki metali

Obróbka metalima na celu nadanie nowych cech obrabianemu przedmiotowi, zgodnie z założeniami technicznymi. Dotyczy to parametrów takich jak wymiar, kształt, twardość, gładkość, połysk czy sprężystość.

Przedmiotem poddawanym temu procesowi jest surowiec lub półprodukt, z którego wytworzony ma być gotowy produkt końcowy, na przykład z rudy miedzi tworzy się kable miedziane, które następnie będą stosowane m.in. jako kable telekomunikacyjne.
Wyróżnia się kilka typów obróbki:

• Mechaniczna obróbka skrawaniem obejmuje czynności takie jak: frezowanie, toczenie, wiercenie, struganie i dłutowanie.
• Obróbka plastyczna polega na kuciu matrycowym lub swobodnym, walcowaniu, ciągnieniu metali, wyciskaniu, nagniataniu czy łączeniu wybuchowym.
• Obróbka cieplna wykorzystuje metody takie jak: wyżarzanie, hartowanie, odpuszczanie, ulepszanie cieplne, przesycanie, stabilizowanie.
• Obróbka chemiczna ma na celu tworzenie powłok przeciwdziałających rdzy, korozji czy mających zwiększać wytrzymałość metalu.

Wyszło jak zawsze...

W każde wakacje powtarza się ten sam scenariusz: samochód w połowie drogi staje i za nic nie chce ruszyć. Oczywiście teraz było podobnie. Zastanawiam się nawet czy nie wybrać kiedyś samolotu, jako środka transportu, ale samochód zawsze wydaje mi się bezpieczniejszy. Chociaż częściej się psuje i zawsze mnie zawodzi, to chociaż wydaje mi się, że bardziej nad nim panuję... Sami pomyślcie – z chwilą wejścia na pokład, tracicie wszelką kontrolę nad Waszym losem. A z drugiej strony samochód – kierownica w ręce, pedały pod stopami... Może mało przekonujące, ale jak dla mnie, działa.

W tym roku, bardzo dokładnie przygotowałam samochód do podróży. Przegląd u mechanika – często robi remonty silników elektrycznych. W każdym samochodzie zawsze zawodziły mnie silniki elektryczne. Czułam się więc tym razem bezpieczna. Kto by przewidział, że zepsuje się skrzynia biegów...?

Remonty silników elektrycznych – fakty i mity

Przezwajanie silników elektrycznych ma na celu nie tylko jego naprawienie. Profesjonalnie wykonana naprawa może zdecydowanie podnieść jakość silnika. Z pewnością osiągnie on stan pierwotny, ale często okazuje się, że przezwajanie poprawia wytrzymałość i ogólne osiągi silnika. Dlatego traktowanie naprawionych silników jako gorszych jest wielkim błędem.

Koszty naprawy niekoniecznie są tak niskie, jak można by się tego spodziewać. Jednak i tak warto silniki naprawiać, niż kupować nowe. Dodatkowo, taka naprawa jest dla silnika znacznie korzystniejsza, niż pozostawianie silników przez długi czas bez żadnej ingerencji. Jeśli więc weźmiemy pod uwagę fakt, że przezwajanie silników elektrycznych dodatkowo może podnieść jakość jego działania, wydaje się, że taka inwestycja jest opłacalna.

Przy wyborze firmy, która świadczy remonty silników elektrycznych ważne jest, by nie kierować się jedynie ceną usługi. Podobnie jak w przypadku innych branż, tańsza naprawa jest dokonywana kosztem jakości usługi. Jeśli więc decydujemy się na przezwajanie silników elektrycznych, wybierzmy firmę, która cieszy się zaufaniem innych klientów. Elektryk powinien jasno odpowiadać na zadawane mu pytania. Powinniśmy widzieć, że fachowiec zna się na rzeczy. Warto także wybrać ofertę tej firmy, która oferuje nam gwarancję takiej naprawy.

Reasumując: przezwajanie silników elektrycznych nie dość, że nie szkodzi silnikowi, to jeszcze może poprawić jego osiągi. Koszty naprawy nie są niskie, jednak chcąc osiągnąć jak najlepsze rezultaty działania, warto zainwestować.

Czym jest przezwajanie silników elektrycznych

Silniki elektryczne to podstawa działania fabryk i firm. Koszty ich zakupu są dużym wydatkiem dla każdego przedsiębiorstwa, dlatego często zamiast je wymieniać, lepiej postawić na remonty silników elektrycznych.

Pogląd, że przezwajanie silników doprowadza do utraty wydajności, jest powszechny, ale niezgodny z prawdą. Nowoczesne techniki i przestrzeganie procesów, prowadzą nie tylko do odnowienia wydajności silnika, ale czasem także do jej poprawienia – zwłaszcza w zakresie gęstości mocy i niezawodności silnika. Przezwojony silnik może też generować niższe koszty użytkowania.

Dobrze wykonane przezwajanie silników elektrycznych gwarantuje zatrudnienie do tego działania profesjonalnej firmy. Na początek, oceni ona stan silnika i spisze dane z tabliczki znamionowej. Chodzi przede wszystkim o sprawdzenie stanu silnika i jego wszystkich elementów. Dokładność wykonania wszystkich procesów związanych z odnowieniem takiego silnika ma decydujące znaczenie dla późniejszego funkcjonowania. Wszelkie niedociągnięcia mogą spowodować, że silnik zostanie zniszczony.

Silniki elektryczne – budowa i działanie

Silniki elektryczne mają za zadanie przetwarzanie energii elektrycznej w mechaniczną. Są one wprawiane w ruch przez prąd, który w zależności od rodzaju, różnicuje odmiany silników. W związku z tym, możemy wyróżnić silniki elektryczne prądu stałego, prądu zmiennego oraz silniki uniwersalne.

Najprostsze silniki elektryczne zbudowane są z czterech podstawowych części. Są to szczotki, komutatory, magnesy i wirnik. Każda z tych części pełni inną funkcję. Szczotki dostarczają do silnika prąd. Komutatory zmieniają kierunek prądu w wirniku, a magnesy wytwarzają pole magnetyczne, które wprawiają w ruch wirnik, nazywany także ramką.

Silniki elektryczne działają w następujący sposób. Ramka obraca się dzięki uzwojeniu przewodzącemu, które znajduje się w polu magnetycznym. Komutatory przez szybką zmianę kierunku przepływu prądu przez wirnik prowadzą do dalszego obrotu (gdyby nie komutatory to ramka ciągle powracałaby do pozycji początkowej). Proces ten trwa na okrągło, dzięki czemu silnik działa nieprzerwanie.

Połączenie to podstawa

Wyobrażasz sobie żyć bez prądu? Obecny postęp technologiczny zmusza nas do coraz większego uzależnienia się od źródeł prądu. Potrzeba ładowania telefonów komórkowych, laptopów czy akumulatorków wykorzystywanych w innych sprzętach elektrycznych, trzyma nas „w bliskich kontaktach” z prądem. Nie wspominając już o lampach, które dosłownie rozświetlają nasze życie.

Jeśli więc psuje Ci się gniazdko elektryczne koniecznie musisz wybrać się w konkretne miejsce. Hurtownia elektryczna z pewnością znajdzie radę i materiały poprawiające dostawę prądu. Wszelkiego typu złączki, gniazdka, włączniki, przedłużacze czy akumulatory znajdziesz właśnie tam.

Pracownicy z pewnością doradzą Ci co dokładnie powinieneś wybrać, by móc korzystać z energii elektrycznej. Jednak jeśli nie jesteś elektrykiem, niczego nie montuj sam! Zabawy z prądem mogą skończyć się śmiercią. Więc wszelkie naprawy czy przeróbki zleć wykwalifikowanemu elektrykowi.

Silniki indukcyjne

Silniki elektryczne występują w najróżniejszych wersjach. Jednym z rodzajów silników elektrycznych są silniki indukcyjne. Silnik indukcyjny składa się z części nieruchomej - stojana, ma on kształt wydrążonego wewnątrz walca. W wewętrznej przestrzeni stojana znajduje się część wirująca maszyny zwana wirnikiem. Obwód magnetyczny stojana i wirnika jest wykonany w postaci rdzenia z blachy stalowej z dodatkiem krzemu, zwykle o grubości 0.5 mm; wirniki dużych maszyn indukcyjnych są wykonane z blach o grubości od 1 do 2 mm. Na wewnętrznej stronie rdzenia stojana i zewnętrznej stronie rdzenia wirnika wykonane są na całej długości specjalne rowki zwane żłobkami, w których umieszczone są uzwojenia. Elementy obwodu magnetycznego między żłobkami noszą nazwę zębów. Najczęściej stosowane są silniki indukcyjne trójfazowe. Silnik taki posiada trójfazowe uzwojenie stojana. Fazy uzwojenia w czasie pracy są połączone w gwiazdę lub w trójkąt. Uzwojenie stojana wykonane jest z drutu izolowanego. Uzwojenie wirnika silnika indukcyjnego może być wykonane, podobnie jak stojana, z drutu izolowanego lub może mieć kształt nieizolowanych prętów, umieszczonych w żłobkach i połączonych ze sobą po obu stronach wirnika. Do obwodu uzwojenia wirnika można przyłączyć dodatkowe elementy zwiększające rezystancję każdej fazy. Do tego służą umieszczone na wale wirnika pierścienie ślizgowe, do których przylegają szczotki, połączone z dodatkowymi zewnętrznymi elementami. Taką zmianę rezystancji obwodu elektrycznego wirnika stosuje się w celu przeprowadzenia rozruchu, regulacji prędkości lub hamowania silnika. Ze względu na to, że charakterystycznym elementem omawianego typu silnika są pierścienie ślizgowe, nazywa się go silnikiem indukcyjnym pierścieniowym. Jeżeli obwód elektryczny jest wykonany z nieizolowych prętów, to pręty te połączone po obu stronach wirnika pierścieniami zwierającymi. Tym samym obwód wirnika jest zawsze zwarty a zatem żadnych dodatkowych elementów przyłączać do niego nie można. Silnik taki nosi nazwę silnika indukcyjnego zwartego

Parametry silników elektrycznych

Podstawowe parametry silnika są zwykle podane na jego tabliczce znamionowej, pozostałe - np. moment rozruchowy, prąd rozruchowy, można znaleźć tylko w katalogach lub oszacować według właściwości poszczególnych rodzajów silników.
Moc znamionowa - Zazwyczaj jest podawana moc elektryczna w watach, tzn. moc pobierana przez silnik podczas pracy z normalną prędkością obrotową. Moc mechaniczna tzw. moc na wale, jest mniejsza i zależy od sprawności silnika (najczęściej 40-80%)
Napięcie zasilania - znamionowa wartość napięcia zasilającego (stałego lub zmiennego), przy której określane są inne parametry. Większość silników może być zasilana napięciem niższym. Nie należy stosować napięć dużo wyższych od znamionowego.
Moment obrotowy -jest to siła z jaką silniki elektryczne potrafią kręcić obciążeniem. Podawany jest w Nm, typowe wartości dla małych silników: od 0.01 do 50 Nm.
Moment rozruchowy - parametr informujący o tym, czy silnik jest w stanie wystartować pod obciążeniem. Może być podawany w Nm lub w procentach momentu obrotowego. W zależności od silnika moment rozruchowy może być mały. średni lub duży. Moment rozruchowy poże decydować o przydatności silnika do określonych zdań.

Pompy głębinowe

Pompy głębinowe są maszynami szeroko stosowanymi w różnych dziedzinach przemysłu i gospodarki. Są to urządzenia przeznaczone do transportowania cieczy z niższego poziomu na wyższy lub z obszaru o niższym ciśnieniu na obszar o ciśnieniu wyższym. Zasilane są w przeważającej części energią mechaniczną, wytwarzaną przez silniki mechaniczne, spalinowe lub turbiny parowe. Czasami stosowany jest napę ręczny ma to miejsce w przypadku małych pomp wyporowych. Pompy pracują w środowisku wodnym, wiąże się to z tym, że w momencie uruchamiania przestrzeń robocza pompy oraz rurociąg ssawny muszą być zalane cieczą i odpowietrzone. Ze względu np. na sposób wytwarzania energii wyróżnić można następująće rodzaje pomp :
- pompy wirowe (przepływowe);
- pompy wyporowe.

Silnik elektryczny jest maszyną przetwarzającą energię elektryczną na energię mechaniczną, zwykle w postaci energii ruchu obrotowego. Moment obrotowy powstaje w silniku elektrycznym w wyniku oddziaływania pola magnetycznego i prądu elektronicznego. Firmy zajmujące się remontem silników elektrycznych zajmują się najczęściej takimi czynnościami jak przezwajanie silników elektrycznych, demontaż silnika, sprawdzenie stanu uzwojeń i tabliczki znamionowej, wymiana zużytych elementów, regeneracja szczotkotrzymaczy, wymiana szczotek, wymiana łożysk, próby elektryczne - wystawienie protokołów, malowanie zewnętrzne silnika.

Historia aut z napędem elektrycznym

Jednym z pierwszych środków transportu wykorzystywanych do przewożenia ludzi były pojazdy elektryczne, prototyp takiego pojazdu został wymyślony przez Roberta Andresona. W 1835roku Christoper Becer skonstruował samochód elektryczny, na podstawie projektu Profesora Sibrandus Stratingh Groningena. Do 1900 r., przed wielkim rozkwitem silników spalinowych, pojazdy wyposażone w silniki elektryczne pokonywały rekordy prędkości i długości przebytych tras. Jednym z najważniejszych wydarzeń było przekroczenie prędkości 100 km/h przez Camille Jenatzy miało to miejsce 29 kwietnia 1899. Natomiast pojazd elektryczny La Jamais Contente osiągnął maksymalną szybkość 105,88 km/h. Ze względu na ograniczenia technologiczne techniki elektroenergetycznej pojazdy elektryczne zostały na początku XX wieku wyparte przez pojazdy spalinowe. Pojazdy z silnikami elektrycznymi oferowano do użytku kobiet ze względu na łatwość obsługi, niski poziom emitowanego hałasu oraz czystość. Nieustanny rozwój pojazdów spalinowych spowodował, że stały się one bardziej praktyczne pojazdów zaopatrzonych w silniki elektryczne. Rok 1947 okazał się punktem zwrotnym w historii pojazdów elektrycznych. Przyczyniło się do tego skonstruowanie pierwszego tranzystora w laboratoriach firmy Bell Telephone Laboratories. W latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku pojazdy z napędem elektrycznym zostały uznane przez California Air Resources Board (CARB) za pojazdy nieemitujące zanieczyszczeń (ang. ZEV-zero emission vehicle). CARB ustawił roczną minimalną liczbę pojazdów z napędem elektrycznym, jakie mają być produkowane. Rozporządzenie to zostało zawieszone ze względu na skargi producentów aut, iż ograniczenia tego typu są nieuzasadnione ekonomicznie ze względu na zapotrzebowania konsumentów. Zgodnie z opinią Electric Drive Transportation Association w Stanach Zjednoczonych występuje ciągły wzrost liczby pojazdów napędzanych z baterii od ok. 56 000 w roku 2004 do ok. 76 000 w lipcu 2006 roku.

Przezwajanie silników elektrycznych

Przezwajanie silników elektrycznych może być doskonałym sposobem na naprawę uszkodzonych urządzeń. Po takiej operacji, istnieje niewielkie prawdopodobieństwo pogorszenia się parametrów technicznych silnika. Jeśli jednak remonty silników elektrycznych zostają wykonane zgodnie z zasadami, to ich niektóre parametry mogą się nawet polepszyć. Stosowane obecnie druty nawojowe i lakiery izolacyjne mają zdecydowanie lepsze parametry, więc >silniki elektryczne mogą dłużej pracować w gorszych warunkach i powinny być bardziej odporne na przegrzanie. Ogólnie przyjęta norma dotycząca ceny takiej operacji to od 60 do 70% nowych silników elektrycznych.

Napęd hybrydowy

Napęd hybrydowy to połączenie dwóch napędów różnego rodzaju do poruszania jednego urządzenia. Najczęściej do połączenia tego typu wykorzystywane są silniki elektryczne oraz spalinowe. Silniki elektryczne mogą pełnić rolę prądnicy i ładować akumulatory bądź kondensator podczas napędzania silnikiem spalinowym albo podczas hamowania silnikiem. Moc silnika spalinowego w takich układach wystarczy do jazdy przy optymalnych parametrach pracy z przewidzianą prędkością. W praktyce jest to około jedna czwarta mocy silników, które są obecnie stosowane. Nad całością czuwa układ elektroniczny, dzięki któremu zapewnione jest optymalne wykorzystanie energii.

Historia silnika elektrycznego

Historia napędu elektrycznego trwa dopiero ok. 170 lat. Zapoczątkowana została przez odkrycie w 1800r. ogniwa galwanicznego przez włoskiego fizyka i fizjologa Alessandro Voltę. Zbudowane ono zostało ze srebrnych i cynkowych elektrod oraz elektrolitu w postaci wody morskiej.

Silnik elektryczny został wynaleziony przez angielskiego fizyka i chemika - Michaela Faradaya. Odkrył on w roku 1831 zjawisko indukcji elektromagnetycznej, przyczyniając się do powstania elektrodynamiki oraz skonstruował tzw. tarczę Faradaya - która zapoczątkowała silniki elektryczne.

W 1834r. Moritz Herman Jacobi, fizyk i elektrotechnik pochodzenia niemieckiego, zbudował komutatorowy silnik elektryczny i zastosował go do napędzania łódki.

Pierwszy silnik elektryczny zastosowany w obrabiarce zbudował w roku 1837 amerykański konstruktor Thomas Davenport. Użył go następnie do napędu wiertarki i tokarki do drewna. Silnik ten osiągał prędkość 450 obr/min.

Pierwszy silnik miniaturowy zbudował Thomas Alva Edison w 1880 roku. Silnik miał wymiary 25 x 40 mm i osiągał prędkość 4000 obr/min. Edison zastosował go w elektrycznym piórze do sporządzania kropkowanych matryc powielaczowych, napędzając drgającą igłę w obsadce. Pióro robiło w matrycy otworki tworzące kontury liter. Elektrycznych piór Edisona wyprodukowano około 60 tysięcy sztuk [2].

Jako pierwsze zastosowanie silnika elektrycznego do napędzania dużego obiektu można przyjąć elektrowóz zasilany prądem o napięciu 150 V, zbudowany w roku 1879 przez Ernsta Wernera von Siemens.

Dwufazowy silnik indukcyjny wynalazł w roku 1887 Nikola Tesla, elektryk amerykański pochodzenia chorwackiego. W dwa lata później Michał Doliwo-Dobrowolski, elektrotechnik pochodzenia polskiego, zbudował trójfazowy silnik indukcyjny z wirnikiem klatkowym. W roku 1902 niemiecki inżynier Ernst Danielson zbudował silnik synchroniczny.

Rodzaje silników elektrycznych

Ze względu na prąd zasilający rozróżnia się:

• silnik elektryczny prądu stałego
• silnik elektryczny prądu przemiennego (synchroniczne i asynchroniczne)

Ze względu na zasadę działania rozróżnia się następujące silniki elektryczne prądu przemiennego:

• indukcyjne,
• synchroniczne
• komutatorowe

Ze względu na budowę wirnika rozróżnia się:

• silniki indukcyjne klatkowe
• silniki indukcyjne pierścieniowe

Jeszcze jedną grupę silników elektrycznych stanowią silniki uniwersalne. Mogą one być zasilane zarówno stałym jak również prądem przemiennym. Znajdują zastosowanie głównie w sprzęcie agd.

Silnik elektryczny

Silniki elektryczne stanowią podstawowe źródło napędu w układach pompowych, wentylacyjnych, sprężonego powietrza itp. Cieszą się popularnością ze względu na swoje właściwości, takie jak: dopasowanie charakterystyki elektro – mechanicznej do potrzeb napędzanych maszyn, niezawodność, prostota konstrukcji, niskie koszty eksploatacyjne, wysoka sprawność przetwarzania energii. Wadą tych urządzeń była w przeszłości trudność regulacji prędkości obrotowej, obecnie jednak w okresie rozwoju elektroniki i energoelektroniki zagadnienie to nie stanowi większego problemu.
Silnik elektryczny to maszyna przetwarzająca energię elektryczną na energię mechaniczną, zwykle w postaci ruchu obrotowego. Moment obrotowy powstaje w silniku elektrycznym w wyniku oddziaływania pola magnetycznego i prądu elektrycznego. Silnik elektryczny składa się ze stojana (z osadzoną parą lub kilkoma parami uzwojeń elektromagnesów) oraz wirnika z uzwojeniem twornikowym.
W zależności od prądu zasilającego silnik wyróżnia się:

• silniki elektryczne prądu stałego
• silniki elektryczne prądu przemiennego